ارز دیجیتال نئو چیست؟ آینده رمز ارز NEO

نئو (NEO) یک شبکه نرم‌افزاری و بلاکچین مستقل است که همه در آن می‌توانند معاملات و خدمات غیرمتمرکز خود را انجام دهند. گاهی اوقات از نئو با عنوان «اتریوم چین» هم یاد می‌شود. زیرا ویژگی‌های کاملا مشابهی مانند توانایی ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز (dapps) با همتای محبوب‌تر خود دارد. ارز دیجیتال نئو کوین بومی و سوخت‌رسان شبکه NEO است که در این مقاله از مجله اینترنتی هلواکس به معرفی آن می‌پردازیم.

ارز دیجیتال نئو چیست؟

نئو (NEO) یک پلتفرم غیرمتمرکز با منبع باز است که خدمات و محصولات بلاکچین را با تراکنش‌های تقریبا فوری ارائه می‌دهد. بلاکچین NEO میزبان ذخیره‌سازی فایل‌های غیرمتمرکز است و یک اوراکل و یک سیستم برای هویت دیجیتال دارد. این سیستم به کاربران اجازه می‌دهد تا هویت‌های توکنیزه شده را بر اساس هویت واقعی خود ایجاد کنند.

پلتفرم نئو دو ارز دیجیتال بومی، با نام‌های NEO و GAS دارد. رمز ارز NEO بخشی جدایی‌ناپذیر از حاکمیت شبکه است؛ زیرا به کاربران و مشارکت‌کنندگان شبکه اجازه می‌دهد تا به تغییرات پیشنهادی در حاکمیت شبکه رای دهند. ارز دیجیتال GAS هم برای پرداخت توان محاسباتی در شبکه استفاده می‌شود.

ارز دیجیتال نئو دارای عرضه محدود 100 میلیون کوین است که تمام آن‌ها به یک باره و در بلوک پیدایش آن ضرب شدند. از این 100 میلیون کوین، نصف آن بین سرمایه‌گذاران اولیه توزیع شد و 50 میلیون باقی‌مانده هم قفل شده‌اند.

محدودیت عرضه کل در رمز ارز NEO به عنوان یک مکانیسم ضد تورم عمل می‌کند. به این معنی که NEO به طور بالقوه می‌تواند وسیله حفظ ارزش خوبی در درازمدت باشد. قیمت NEO در معرض تغییرات مکرر قرار دارد که بخشی از آن به نوسانات در بازار ارزهای دیجیتال برمی‌گردد.

تاریخچه ارز دیجیتال نئو

شبکه نئو اولین بار در سال 2014 با نام Antshares تاسیس شد؛ اما در سال 2017 به نئو (NEO) تغییر نام داد. دا هونگ فی (Da Hongfei) و اریک ژانگ (Erick Zhang) بنیان‌گذاران شبکه نئو هستند. آن‌ها نام این برند را بر اساس کلمه‌ای یونانی و به معنای «جدید» یا «جوان» انتخاب کردند.

اریک ژانگ برنامه‌نویس «الگوریتم تحمل خطای بیزانسی واگذار شده» است. هدف ژانگ از این ابداع، بازدارندگی شرکت‌کنندگان غیرقابل اعتماد از مشارکت در عملیات بلاکچین بود. بنابراین فناوری آن را در بلاکچین نئو هم مورد استفاده قرار داد. او همچنین به عنوان توسعه‌دهنده اصلی شبکه نئو خدمت کرده است و نقش مهمی در توسعه Neo 3.0 (ارتقا بعدی زیرساخت پروژه) ایفا می‌کند.

پروژه ارز دیجیتال نئو در ابتدا به عنوان راهی برای ایجاد «اقتصاد هوشمند» ایجاد و توسعه یافت. اما تیم Antshares تصمیم گرفت تا ارز دیجیتال خود را با نام ANS و در یک فروش اولیه توکن (ICO) در سال 2014 توزیع کند. آن‌ها با این کار توانستند به جمع‌آوری بیش از 6100 بیت کوین بپردازند.

در مرحله بعد، توکن‌های ANS در سال 2016 به NEO تبدیل شدند. سپس تیم نئو دومین فروش توکن خود را انجام داد و بیش از 8 میلیون دلار جمع‌آوری کرد. در همین مقطع بود که محدودیت عرضه رمز ارز نئو تعیین شد.

ارز دیجیتال نئو چگونه کار می‌کند؟

ارز دیجیتال نئو برای پردازش تراکنش‌ها از روش اجماع اثبات سهام (PoS) در ترکیب با الگوریتم تحمل خطای بیزانسی تفویض شده (dBFT) استفاده می‌کند. این پروتکل از رایانه‌هایی هماهنگ بهره می‌برد که داده‌ها را در سراسر شبکه توزیع می‌کنند. پروتکل dBFT پردازش تعداد بالایی از تراکنش‌ها تا 10 هزار تراکنش در ثانیه را ممکن کرده است.

شبکه NEO به لطف ترکیب پروتکل PoS و مکانیسم اجماع dBFT از مقیاس‌پذیری بالا، پردازش تراکنش‌های سریع‌تر و عملیات روان با قراردادهای هوشمند بهره می‌برد. بنابراین توسعه‌دهندگان می‌توانند قراردادهای هوشمند با نام NeoContracts ایجاد کنند. همچنین دی‌اپ‌ها را بر اساس محصولات و خدمات واقعی ایجاد و توسعه دهند. کاربران عادی ارزهای دیجیتال هم می‌توانند از نئو برای پرداخت‌های بین‌المللی سریع، امن و ناشناس بهره ببرند.

رمز ارز NEO ارزش خود را در فناوری و میزان استفاده می‌یابد. درواقع اگر نئو به یک انتخاب محبوب برای توسعه‌دهندگان و کاربران تبدیل شود، ارزش آن به طور طبیعی و در نتیجه افزایش تقاضا بالا می‌رود. ارزش NEO همچنین به کل عرضه آن بستگی دارد که به 100 میلیون NEO ایجاد شده در بلوک پیدایش آن محدود شده است.

وجه تمایز ارز دیجیتال نئو

وجه تمایز رمز ارز Neo به اکوسیستم مطلوب و با ظرفیت فنی عالی آن برمی‌گردد. اکوسیستمی که کار در آن برای توسعه‌دهندگان آشنا به انواع زبان‌های برنامه‌نویسی راحت خواهد بود. پس این احتمال وجود دارد که جمعیت گسترده‌تری از توسعه‌دهندگان برنامه‌ها در شبکه Neo کار کنند.

توسعه‌دهندگان می‌توانند به جای یادگیری یک زبان جدید، از NeoContracts برای توسعه برنامه‌های خود با زبان‌های برنامه‌نویسی آشنا مانند C# و Java استفاده کنند.

ارز دیجیتال نئو همچنین از ترکیب منحصر به فرد اثبات سهام و تحمل خطای بیزانسی برای پردازش تراکنش‌های سریع و مدیریت زمان واقعی بهره می‌برد. با این حال، نمی‌توان گفت که خود رمز ارز NEO کاربرد کاملا منحصر به فرد و تمایز بخشی دارد.

زیرا پلتفرم‌های بسیاری در کریپتو هستند که عملیات قراردادهای هوشمند و توسعه Dapp ها را امکان‌پذیر می‌کنند. اتریوم مطمئنا اولین انتخاب است؛ NEO مطمئنا ویژگی‌های متمایزکننده‌ای را برای بهینه‌سازی ایجاد Dapp ها معرفی می‌کند.

آینده ارز دیجیتال نئو

آینده نئو به چند دلیل کاملا امیدوارکننده به نظر می‌رسد. اولا نئو یک فناوری بلاکچین منحصر به فرد را پیاده‌سازی می‌کند که هدف آن، تسهیل نقل و انتقال دارایی‌های دیجیتال است. این رویکرد، نئو را به یک پلتفرم همه‌کاره برای توسعه‌دهندگان، مشاغل و کاربران عادی تبدیل می‌کند.

تمرکز نئو روی انطباق با مقررات و مشارکت با نهادهای دولتی مختلف، باعث ایجاد حس ثبات و اعتماد در جامعه ارزهای دیجیتال است. با تعریف بیشتر مقررات پیرامون ارزهای دیجیتال، تعهد نئو به انطباق، آن را به عنوان گزینه مناسب برای پذیرش در جریان اصلی قرار می‌دهد.

از طرف دیگر، پایگاه کاربران قوی و اکوسیستم فعال نئو به پتانسیل آن برای موفقیت در آینده می‌افزاید. تیم توسعه‌دهنده ارز دیجیتال نئو نیز دائما روی بهبود فناوری و امکانات جدید کار می‌کنند. به طوری که همین حالا نیز نئو در بخش برنامه‌های غیرمتمرکز و استفاده از بلاکچین خود، رشد چشمگیری داشته است.

اکوسیستم شکوفای نئو فراتر از توسعه‌دهندگان است، زیرا NEO با سازمان‌های مختلف مانند شرکت‌های بزرگ، دانشگاه‌ها و موسسات تحقیقاتی هم شراکت دارد. این همکاری‌ها، نوآوری را تقویت می‌کنند و احتمال پذیرش گسترده نئو را در آینده افزایش می‌دهند. بنابراین رمز ارز NEO را به یک رقیب امیدوارکننده در چشم‌انداز ارزهای دیجیتال تبدیل می‌کنند.

جمع‌بندی

نئو یک ارز با پشتوانه بلاکچینی قدرتمند است که می‌خواهد در بازار تفاوت ایجاد کند. یک اکوسیستم قوی مثل نئو که کاملا اهداف بلندپروازانه دارد، می‌تواند گزینه خوبی برای متنوع کردن پورتفولیو باشد. آن دسته از سرمایه‌گذاران که علاقه‌مند به اضافه کردن رمز ارز NEO به سبد سهام خود هستند، می‌توانند برای خرید ارز دیجیتال نئو به وب‌سایت صرافی هلواکس مراجعه کنند. البته این کار فقط پس از انجام تحقیقات شخصی و پذیرش مسئولیت کامل موجه است.